Αναρτήσεις

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙΑ

  ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙΑ                   Μνήμη Σάββα Παυλου Τα πρώτα μας ταξίδια με καράβια παλιά καλοπογιατισμένα Σε αεροπορικες καρέκλες και καταστρώματα τα όνειρα τα γαλανά Ύστερα οι αιθέρες μας ταξιδεψαν σε χώρες χωρίς τον ήλιον της Αττικής διχα τα μεσημέρια του Αιγαιου και της Πάτμου τις πρώτες αγάπες Μες τα σοκκάκια κοντά στη χρυσή πλατεία πρωτοκατάλαβες πόσο σου λείπει Η νήσος των παιδικών σου χρόνων το χώμα μιας χωράφας με αμυγδαλιά στην άκρη. Και το πράσινο τ ο απέραντο στη βροχερή Ευρώπη Χωρίς πολλές παραφωνίες έναν θάμνο αλλόχρωμον Ενα θρουμπίν μιαν κάπαρήν που τόσο ανθισμένην Εθαύμασεν ο ποιητής ο μαθητής του κυρ Φώτη Κυδωνιευς πολύτάξιδεμένος σε καιρούς με μπάρκα Δύσκολα ξάρτια και φουρτούνες πολυκύμματες καραβοπνίχτρες Τα πρώτα μας καράβια ταξίδια γαλανά σε τετράδια φτηνά Ιχνογραφίες ονείρων που μάτωσαν οι νιοι μας Για νάχουνε τα παιδιά μας οκτώ μολύβια δωρεάν Χάρακαν και λάστιχόν γαλάζιον επίτρεπόμενον πλέον Χωρίς όμως το ...

Εμείς με τις αλατζιές μας

  Εμείς με τις αλατζιές μας Εσείς με τις στολές σας τις πολιτιτζιές σας. Εμείς οι μανάες ... οι αρφάες μας στους ρότσους της υπομονής. Μια θκεια μου εμετάνιαζεν τες νύχτες εις τον Νιον Χωρκόν. Για τους ψαράεςτης ελευθερίας. Εμεις εν εξέραμεν χίτσιν πολιτιτζιές τζιαι τέγνες του ππαρά. . Γέννημαν νήλιου βούττημαν τζι η φτώσεια φτώσεια Ας ελαλούσαν οι γονιοι μας λαλιάν γρουσήν του Ομήρου Σσυντυσιες του Οδυσσέα τζιαι πολοήθειν Αχιλλέας τζιαι λαλεί της πέρκαλλής Αλόπως ήτουν κάλλιον η όμορκια σου που της ωραίας της Ελένης τζιαι εχάθειν εις τα πόθκια σου τέθκιος βασιλέας Ονήσιλλος το παππογονικόν Ελευθερία μάνα του Αγάπη η αρφή του Κόμα γεννά ο τόπος σας λαμπάες κορασιές να τες θωρε ο Πλάστης μου σσίλιες χαρές να κάμνει... Εμείς με τις αλατζιές μας τες φωνές τες νεκαλιστές μας τ Ακρίτα τες σιερούκλες π αήννουν χνάριν των βουνών Εμεις μια λυερή χαραμαν φου στης Παναγιάς του Τζύκκου έναν χωρκόν σύγκοντα κέρφιου τζι αλυσοι τζιαι τζείνην ίλαρη νουδιμή ελευθερία στέκει στα πόθκια της κράει κα...

Καφενείον παραμονές Χριστουγέννω

  Καφενείον παραμονές Χριστουγέννων Καφενείον παραμονές Χριστουγέννων.Παντοπωλείον και Μπαρ στα χρόνια του πενήντα και εξήντα ήτοι ΑΠΟΙΚΙΑΚΑ και ΜΠΑΚΑΛΟΤΑΒΕΡΝΑ απο την εικοστήν πρώτην του μηνός Δεκεμβρίου και πέρα ....Εμύριζεν Χριστούγεννα της Κύπρου και της Ελλάδος.Χριστούγεννα ρωμέικα ...Καλήν εσπέραν άρχοντες κι αν είναι ορισμός σας .Ορθοδόξως και κατά τα πρωτινά..ωσάν τον κυρ Αλέξανδρον"...Του Δημήτρη του Μπέρδε το μαγαζί ωμοίαζε, την εσπέραν εκείνην, με βάρκαν, κατά το φαινόμενον φουρτουνιασμένην, δευτερόπρυμα πλέουσαν, πληττομένην υπό των κυμάτων την μίαν πλευράν, με το ύδωρ εισπηδών από την κωπαστήν και περιρραντίζον τους δυστυχείς επιβάτας, όπου ο κυβερνήτης και ο ναύτης του φαίνονται περιφρόντιδες, δίδοντες και λαμβάνοντες προστάγματα εις ακατάληπτον γλώσσαν, ο μεν ιθύνων μετά βίας το πηδάλιον, ο δε λύων και δένων τα ιστία, βοηθών διά της κώπης εκ του υπηνέμου, αμφότεροι τρέχοντες από την πρύμνην εις την πρώραν, καταπτοούντες τους απειροτέρους των επιβατών, περιρραινομένο...

Φεύκουν οι Εγγλέζοι

  Ήταν Ιούνης όταν εππεσε το σύνθημα στο Ζ Δημοτικό.Φεύκουν οι Εγγλέζοι.Μια φυγη παράδοξη στην αρχή του καλοκαιριού.Οι λίγοι νουνεχεις έλεγαν πως δεν φεύγουν αλλά για κάποιο σοβαρό λόγο εισερχονται στις Βασεις τους.Οι πολλοι ριχτηκαν στο πλιατσικο γιατι εφευγαν οφθαλμοφανως βιαστικά.Κάτι ερχόταν από το οποιο η πόλη της Λεμεσού και ιδιαίτερα ο Άης Γιάννης δεν θα τους προστάτευε.Μια ασσιελια τόπος που τον προνομιούχο τουρκομαχαλα που δεν ήταν θύλακας και η Αγκύρας έκανε χρυσες δουλειες όπως και τα κέντρα ιδιαίτερα αυτό του Αρίφη Από τότε συχνά θυμάμαι τα μπροστινα των εγγλέζων να κομίζουν σιωπηλα μέρες ακόμη του Ιούνη κατι πνιγηρά σιωπηλό.Όταν μπαιναμε στα δεκα πόθκια τούτων των σπιθκιών να προβαρούμε πως λειτουργούσαν κάτι απαγορευμένα παιχνιθκια των εγγλεζουθκιών κάτι δεν μου άρεσε κι ας ήμουν μόνο οκτω χρονών.Πολλοι μάζευαν αυτά τα αφημένα μικροπράγματα.Δεν καταδέκτηκα να πάρω.Όμως ακόμα και σήμρρα με τρωει.Οι μεγάλοι ,η Αστυνομία, οι Υπηρεσιες Πληροφοριών,ο τύπος,οι Έλληνες υπάλ...

Για ένανν αγρινόν τζιαι ένανν βρακαν Μακρυγιάννην

  Για ένανν αγρινόν τζιαι ένανν βρακαν Μακρυγιάννην Μεσάνυχτα .Ξημερώνει πρώτη τ Απρίλη.Ούτε που εκαταλάβαμεν σε ήντα αγώναν εμπαίναμεν.Αθθυμούμε έβαλα τον σταυρόν μου πρίν να φορτωθώ την πόμπαν που ταν να την πάρω ούλλον χωράφκια.Εσού ξέρεις τα μονοπάθκια τα παραδρόμια.Θκιαβάζεις το δάσος τα χωράφκια ούλλα της Λαόνας. Έτσι μου είπεν ο μάστρος. Γέννημαν του τριάντα οκτώ ήμουν εις το Γυμνάσιον Πόλεως Χρυσοχούς άμαν άρκεψαν οι ωραιόττεροι τζιαι οι δυσκολλόττεροι καρτσιλαμάες της ζωής μου. Εδούλεψα με πολλούς.Με τα κοπέλλια του Νιοχώρκου τους τρεις που πεθάναν σε τζείνην την ενέδραν με το κοντόν το σύρμαν. Έκλαψα τους.Έφυα που κοντά τους άμαν εσκοτώσαν τον Λισανήν το ζαφτιέν με το νάμιν .Εβασάνισεν πολλά τον Παλληκαρίδην. Ήρταν οι Εγγλέζοι έσσω τζιαι εγυρέψαν με.Είσιεν με αλόπως δηλωμένον ο Λισανής πως τους εβοήθουν.Η αρφή μου αρνήστειν ετραππήδησα πίσω που το ανώιν.Τζείνον ήταν.Έφυα για τη ΛέμεσόνΕλάλουν το παρατσούκλιν μας για επίθετον Ταυτότηταν εν είχαμεν .Που να μας έβρουν βοσκού...

ΕΝΑΝ ΤΖΙΑΙΡΟΝ ΑΡΚΑΤΗΣ ΣΤΑ ΑΜΠΕΛΙΑ

 Ε ναν τζιαιρόν έκαμα υπάλληλός στα συνεργεία του μάστρε Άριστου Σιειμώνα στο Πισσούριν.Πρώτα χαμαλληκιν κάσιαν ύστερα τζιαι κοφίναν στην μαλάγαν.Με τον τζιαιρόν εδουλευκαμεν δειλινά γύρου γύρου του χρόνου.Άργίες Σαββάτα δείλις.Στις σωλήνες του αδρευτικού στα κλαδέματά κουάλημάν κλιματζιήων.Κοντά του εμάθαμέν πολλά με το φίλον μου το Ρίκκον που ήταν πολλά δυνατός τζιαι σβέλτος τζιαι εδουλεύκαμεν συντροφάκια που το 1980 ωσπου επήαμεν στρατόν .Περίτου εδιδάχτημαν που τες γεναίτζες του Συνοικισμού Κολοσσίου.Τες προσφυγούες τζυράες την Κυρίαν Φωτεινήν τζιαι την Κυρίαν Αγγέλαν.Η μια που τα χώματα της Τζερύνειας η Φωτεινή γιγαντόσωμή ηρωίδα.Μόνον ο Ρίκκος άντεχεν να την κλουθά στο τρύημάν του αμπελιού.Την λάτρευε ως δευτρη του μάνα.Και η μαστόρισσα με τη σειράν η πρωταρκάτριά του φώναζε με μητρική τρυφερότητσ Άαντρο.... Αμέσως εμφανιζόταν πλάι της .Ήταν ηρωίδα στην εισβολή.Μιλούσε άπταιστα την Τουρκική.Όταν γύρεψε ο τοπικός της ΤΜΤ να πειράξει τις κορούες που προστάτευε του μίλησε με τα ...

ΟΙΝΟΣ ΧΑΡΜΟΛΥΠΗΣ Ο ΠΡΟΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΟΥΡΤΕΝ

  ΟΙΝΟΣ ΧΑΡΜΟΛΥΠΗΣ Ο ΠΡΟΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΟΥΡΤΕΝ Δώρημα στο Στελιον Παπαντωνίου τζιαι τον Πάμπον Βοσκαρίδην Έμπλεος θλίψεως εισήλθεν εις το ταβερνείον.Βασανισθεις όρθρου βαθέως υπο σπανίου πονοκεφάλου.Αχ βασανάκια των λα ικών Κυπρίων που δεν εμπόρηάν ποτες να μεταλλαχθοσειν εις κερδοσκόπους μηχανάς και χρυσία τέκνα τραπεζών.Αίφνης παρά την είσοδόν τον εχαιρέτησεν ο γιγαντώδης Μιχαήλ.Μια" Καλησπέρα Σοφρώνη μου "αξίας εφτα Κωσταντινάτων. Αν γενείς πενηντα χρονών τζιαι σιερετούν σε μετά χαράς οι αρκάτες εις τη στράταν τζιαι οι αδρώποι οι βαρετοί ύστερις που μιαν πότσαν κρασίν τότε να ολπίζεις γιε μου τζιαι εννά δεις φως .Αμμα ξερε πως αν δεικλούν αλλού να μεν συνοπλαστεί το δειν σας να γυρευτεις εις την Παναγίαν του Τζύκκου ή στο Σταυροβούνιν ή στο πολλοσέβαστον τον Γουμενον τ'Αη Νεοφύτου για παρατζελλιάν.Έτσι ελάλεν ο παππούς ο βοσκός που τον Νιοχωρκόν Ευτυχώς εσιερετήσαν τον τζι ασσεν φτωχάτζην.Ο καλόκαρδός οινοπώλής του έκαμεν τόπο...